Anasayfa Emsal Kararlar Yargıtay 13. Hukuk Dairesi 2014/8119 E....

Emsal Karar

KurumYargıtay
Daire13. Hukuk Dairesi
Esas No2014/8119
Karar No2014/15066
Tarih12.05.2014

"İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir."

"Bu emsal karar, Devlet Memurları Kanunu gibi farklı kanunlara tabi olarak çalışan ve İş Kanunu kapsamında işçi olarak nitelendirilmeyen kişilerin, işyerinde maruz kaldıkları psikolojik taciz ve buna bağlı manevi tazminat taleplerinde adres olarak doğrudan Asliye Hukuk Mahkemelerini gösterir. İşçi sıfatı bulunmayan memur veya kamu personeli için yargı yolunu açıkça belirleyen bu kural, mağdurun hukuki stratejisini oluştururken doğrudan genel görevli mahkemelere yönelmesini sağlayarak usulden ret ve görevsizlik kararı risklerini ortadan kaldırır. Böylelikle mağduriyet iddiasında bulunan kişinin uyuşmazlığının esasına çok daha hızlı geçilerek hukuki koruma elde etmesinin önü açılmış olur."

Av. Hanifi Bayrı

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi 2014/8119 E. 2014/15066 K.

MAHKEMESİ: Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ: 07/03/2013

NUMARASI: 2011/583-2013/135

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ODTÜ'de 657 sayılı yasaya tabi peyzaj mimarı olarak çalıştığını, aynı kurumda işçi statüsünde görev yapan davalının kanunlara aykırı olarak ağaçlandırma ve çevre düzenleme müdürlüğünde müdür vekili olarak görev yaptığını, davalı tarafından kendisine karşı iş yerinde mobbing tabir edilen psikolojik tacizde bulunduğunu belirterek 20.000 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, suçlamaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece işyerinde işveren temsilcisi olarak görev yürüten davalının eylemi nedeniyle iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir. Bu yasal düzenleme kapsamında İş mahkemesinin kural olarak görevli olması için davacının işçi, davalının işveren ve aralarında iş ilişkisi olması gerekir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.

Somut uyuşmazlığa konu olayda davacının 657 sayılı yasa kapsamında memur olarak görev yaptığı ve davalı ile aralarındaki hukuki ilişkinin işçi-işveren ilişkisi niteliğinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde iş mahkemesinin görevli olduğundan bahisle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 12.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.