İnsan Hakları

Tarihsel süreçte hayvanların hukuki konumu, toplumların sosyo-ekonomik yapılarına göre şekillenmiştir. Babil, Hitit ve Roma hukuk sistemlerinde hayvanlar, modern anlamda hak özneleri olmaktan ziyade, eşya hukuku ve mülkiyet kavramları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bu makale, antik çağda hayvanların mülkiyet boyutunu incelemektedir.

Detayları incelemek ve içeriğin tamamını okumak için ilgili sayfaya gidiniz.

Türk hukuk sisteminde hayvanların yasal statüsü ağırlıklı olarak eşya hukuku kurallarıyla şekillenmektedir. Hayvanları Koruma Kanunu'ndaki değişikliklere rağmen Medeni Kanun ve Borçlar Kanunu kapsamında hayvanlar halen taşınır eşya statüsünde kabul edilmekte, mülkiyet ve zilyetlik haklarına konu olmaya devam etmektedir.

Türk hukukunda ve uluslararası mevzuatta hayvanların hukuki statüsü, eşya statüsünden çıkarılarak can sahibi varlıklar olarak kabul edilmeleri yönünde önemli bir evrim geçirmiştir. Bu makale, 5199 ve 7332 sayılı kanunlar ile evrensel bildiriler ışığında hayvanların değişen hukuki niteliğini uzman bir avukat perspektifiyle incelemektedir.

Dijitalleşme ile e-ticaret platformları için kişisel veriler, en temel sermaye ve rekabet aracı haline gelmiştir. Bu makalede, büyük veri ve profilleme faaliyetleri ekseninde kişisel verinin nasıl iktisadi bir değere dönüştüğü, dijital piyasaların dinamikleri ve bu durumun rekabet ile veri koruma hukuku açısından etkileri incelenmektedir.

İşverenlerin yönetim hakkı kapsamında başvurduğu bilişim teknolojileri ile gözetim faaliyetleri, işçilerin temel hak ve özgürlükleri ile KVKK sınırları içinde kalmalıdır. Bu makalede, işyerinde kullanılan dijital gözetim türleri ve işverenlerin veri işleme süreçlerinde uyması gereken hukuki sınırlar detaylı bir şekilde incelenmektedir.

Kişisel verilerin korunması, modern hukukta salt veri güvenliği meselesi değil, doğrudan bireyin temel insan hakları ve insan onuru ile ilişkili bir kişilik hakkıdır. Bu hak, kişinin geleceğini belirleme özgürlüğünü teminat altına alırken, özel hayatın gizliliği ve maddi-manevi varlığı geliştirme haklarıyla da sıkı bir bağ içindedir.

Kişisel veri, kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ait her türlü bilgidir. Bu verilerin hukuki niteliği mülkiyetten ziyade temel insan hakkı olarak kabul edilir. Veri işleme faaliyetleri ise hukuka uygunluk, şeffaflık, amaçla sınırlılık ve ölçülülük gibi katı ilkelere tabidir.

Kişisel veri kavramı, bilgi çağında bireylerin en temel değerlerinden biri haline gelmiştir. Bu makalede, kişisel verinin unsurları, hukuki niteliği ve Türk hukuk sisteminde kişilik hakkı kapsamında nasıl konumlandırıldığı, uzman bir hukuki perspektifle, ilgili mevzuat ve doktriner tartışmalar ışığında ele alınmaktadır.

Bu makalede, gelişen dijital çağda büyük önem kazanan kişisel veri kavramı, bu verilerin hukuki niteliğine yönelik doktrindeki tartışmalar ve kişisel veri türleri incelenmektedir. Tüzel kişilerden ziyade gerçek kişilere odaklanan bu kavramın, hukuk sistemimizdeki mülkiyet, fikri hak ve bağımsız kişilik hakkı yaklaşımları ele alınmaktadır.