Soru & Cevap

İstinaf mahkemesinin kararında mahkûmiyet hükmü kurulan suçlar arasında bir ayrım yapılmaksızın karara karşı temyiz kanun yolu açık olduğunun belirtilmesi durumunda, sanığın kararın tamamı için bir üst derece mahkemesine başvurması hukuken olağan bir süreçtir. Normal şartlarda bazı suç tipleri için istinaf mahkemesinin verdiği esastan ret kararları kesin nitelikte olsa da, mahkemenin karar metninde başvuru yolunu hiçbir ayrım yapmadan açık olarak göstermesi sanıkta haklı bir beklenti oluşturur. Anayasa Mahkemesi içtihatlarına göre, mahkemenin bu tür genel bir ibare kullanması karşısında sanığın tüm suçlar yönünden temyiz hakkını kullanmaya çalışması tamamen dayanaksız veya soyut bir girişim olarak değerlendirilemez. Yargıtay yapacağı inceleme sonucunda kanun gereği temyizi kısıtlı olan suçlar bakımından talebi reddetse bile, sanığın bu başvuru yolunu tüketmeye çalışmasının makul ve kabul edilebilir bir temeli olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle, Yargıtay kararı beklendikten sonra Anayasa Mahkemesine yapılacak bireysel başvuru süresi, Yargıtay'ın temyiz talebini reddettiği nihai kararın öğrenildiği tarihten itibaren başlar ve başvurucunun hakkı zaman aşımına uğramamış sayılarak kabul edilebilirlik aşaması geçilmiş olur.