Diğer

Bu makale, dijitalleşen dünyada kişisel verilerin hukuki niteliğini ve bireylerin dijital hafızadan silinmeyi talep etme hakkı olan unutulma hakkını kanuni düzenlemeler ve yüksek mahkeme içtihatları ışığında incelemektedir. Kişisel verilerin korunması ile kamu yararı arasındaki hassas denge, güncel hukuki gelişmeler çerçevesinde değerlendirilmiştir.

Dijital çağda bireylerin geçmişteki izlerini silme talebi olarak öne çıkan unutulma hakkı, ifade özgürlüğü ve kamunun bilgi edinme hakkı gibi temel değerlerle sık sık çatışmaktadır. Bu makalede, unutulma hakkının hukuki sınırları, kamu yararı ile özel yarar arasındaki hassas denge ve hakkın uygulanmasındaki istisnalar incelenmektedir.

Kriz dönemlerinde meşrulaştırılan dijital otoriterlik uygulamaları ve biyometrik veri toplama süreçleri, bireylerin mahremiyet haklarını derinden sarsmaktadır. Bu makalede, olağanüstü hallerin biyoveri üzerindeki hukuki etkilerini ve birey-devlet dengesindeki tehlikeleri KVKK ve veri güvenliği perspektifiyle inceliyoruz.

Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü (GDPR) ile Türk Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) kapsamındaki yurt dışına veri aktarım rejimleri, uluslararası veri akışının hukuki zeminini oluşturur. Bu makalede, GDPR'ın aktarım mekanizmaları olan yeterlilik kararları, uygun güvenceler ve istisnalar KVKK ile karşılaştırmalı incelenmektedir.

Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki hızlı ilerlemeler, kişisel verilerin korunması alanında benzersiz hukuki riskler doğurmaktadır. Nesnelerin interneti, yapay zeka, büyük veri ve blokzincir gibi uygulamaların yarattığı mahremiyet ihlali tehlikeleri, veri güvenliği tedbirlerinin titizlikle ve güncel mevzuata uygun uygulanmasını gerektirir.

Ceza muhakemesinde genetik verilerin işlenmesi, anayasal güvence altındaki özel hayatın gizliliği hakkı ile doğrudan bağlantılıdır. Maddi gerçeğe ulaşma amacı ile bireylerin mahremiyet hakları arasında hassas bir denge kurulmalıdır. Bu metin, genetik müdahalelerin mahremiyet hakkı bağlamındaki hukuki sınırlarını kapsamlıca incelemektedir.

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte yapay zeka ve deepfake gibi uygulamalar, kişilerin görüntüsü üzerindeki haklarına yönelik ciddi ihlallere sebep olmaktadır. Bu makalede, rıza dışı oluşturulan manipülatif görsellerin hukuka aykırılığı, failin ve platformların sorumlulukları hukuki bir perspektifle incelenmektedir.

İdarenin kamu gücü kullanarak yürüttüğü faaliyetlerde veri sorumlusu sıfatı ve kanun kapsamında tabi olduğu tam ve kısmi istisna rejimleri, idare hukukunun temel prensipleri çerçevesinde incelenmektedir. İdarenin kanunilik ilkesi bağlamındaki veri işleme faaliyetlerinin hukuki sınırları ve muafiyetleri ele alınmaktadır.

İdarenin faaliyetlerinde kişisel verilerin işlenmesi, hukuk devleti ve kanuni idare prensipleri gereği temel veri koruma ilkelerine tabidir. Bu makalede, idari işlemlerde hukuka uygunluk, ölçülülük, amaca bağlılık gibi ilkelerin sınırları ile idare hukuku boyutu incelenmektedir.

İnsan haklarının temel bir unsuru olan özel hayatın gizliliği, günümüzde Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) ve uluslararası sözleşmelerle güvence altına alınmıştır. Bu makalede, mahremiyet hakkının hukuki gelişimi, devletin pozitif ve negatif yükümlülükleri ile kişisel verilerin korunması temelinde yasal sınırlar analiz edilmektedir.