Kvkk

Kişisel verilerin Türk özel hukuku ve idari mevzuat bağlamındaki yeri, Medeni Kanun ve iş mevzuatından, nüfus ve istatistik kanunlarına kadar geniş bir yelpazede ele alınmaktadır. Bu yazıda, anayasal temeller ışığında kişilik haklarının ihlaline karşı sağlanan hukuki güvenceler ve idari veri koruma mekanizmaları incelenmektedir.

Günümüzde yapay zeka ve algoritmaların işe alım süreçlerine entegrasyonu, işverenlere hız ve maliyet avantajı sağlarken, adayların temel hak ve özgürlükleri bağlamında derin hukuki tartışmalara yol açmaktadır. Bu makalede, işe alımdaki algoritmik ayrımcılık riski, iş hukuku ile kişisel verilerin korunması perspektifinden incelenmektedir.

Ceza muhakemesinde maddi gerçeğin araştırılması ve adaletin tesisi için adli kolluk birimlerince kullanılan UYAP, POLNET, AFİS ve SEGBİS gibi bilişim sistemleri büyük önem taşır. Bu sistemler, soruşturmaların şeffaf, hızlı ve hukuka uygun yürütülmesini sağlayarak hem kişi haklarını korur hem de delillerin dijital güvenliğini temin eder.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yer alan bilişim araçlarıyla uygulanan koruma tedbirleri; bilgisayarlarda arama, iletişimin denetlenmesi ve teknik araçlarla izleme gibi yöntemleri içerir. Bu makalede, adli makamların suçu aydınlatmak amacıyla başvurduğu bu özel tedbirlerin yasal sınırları, uygulama şartları ve CMK kapsamındaki yeri incelenmektedir.

İşyerlerinde gelişen teknolojiyle birlikte işçilerin denetimi dijitalleşmektedir. Kamera sistemleri, biyometrik girişler, GPS takibi ve elektronik iletişimin izlenmesi gibi teknolojik izleme yöntemleri, işverenin yönetim hakkı kapsamında uygulanabilse de, işçinin kişilik haklarını koruyan katı hukuki sınırlamalara ve ölçülülük ilkesine tabidir.

Yapay zekâ ve otomasyon teknolojilerinin gelişimi, hukuk dünyasında yeni tanımlamalar ve sorumluluk alanları yaratmaktadır. Bu makalede, yapay zekânın otonomi, makine öğrenmesi ve otomatik karar alma gibi temel kavramları ile bu teknolojilerin hukuki statüleri, veri koruma ve sorumluluk hukuku perspektifinden detaylı bir şekilde incelenmektedir.

Anglo-Amerikan hukuk sisteminde kişisel veriyi mülkiyet veya fikri mülkiyet nesnesi olarak ticari bir meta şeklinde konumlandıran ekonomik hak yaklaşımı, büyük teknoloji şirketleri karşısında bireyi savunmasız bıraktığı ve insan onurunu zedelediği gerekçeleriyle veri hukuku uzmanlarınca ciddi şekilde eleştirilmektedir.

Avrupa Yapay Zekâ Yasası, teknolojinin getirdiği belirsizliklere karşı bireysel hakların ötesine geçerek risk temelli bir veri koruma yaklaşımı sunmaktadır. Bu yenilikçi düzenleme, yapay zekâ sistemlerini risk seviyelerine göre kategorize ederek, veri sorumlularına orantılı denetim ve şeffaflık yükümlülükleri getirmektedir.

Yapay zeka sistemleri, profil çıkarma teknolojileri ve biyometrik veri işleme faaliyetleri, hukuki çerçevede bireylerin temel hak ve özgürlüklerini derinden etkilemektedir. Bu makale, ceza adaleti ve veri koruma hukuku bağlamında yapay zeka, algoritmik risk değerlendirmesi ve biyometrik verilerin kullanımına ilişkin yasal sınırları incelemektedir.