Tehdit

İşverenin veya yöneticinizin, alternatif iş olanaklarının kısıtlılığını ve ülkenin genel sosyo-ekonomik durumunu bir tehdit unsuru olarak kullanıp üzerinizde baskı kurması, yasal olarak boyun eğmeniz gereken bir durum asla değildir. Örgüt dışı faktörler olarak tanımlanan yüksek işsizlik oranlarının, çalışanı istismar etmek veya sindirmek amacıyla bir koz olarak kullanılması, iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayan ve hukuki incelemeye esas oluşturabilecek tipik bir taciz yöntemidir.

Bir yöneticinin veya amirin mesleki unvanının getirdiği gücü kötüye kullanarak astını sürekli olarak işten atmakla tehdit etmesi, yukarıdan aşağıya doğru gerçekleşen dikey bir psikolojik taciz eylemidir. İncelediğimiz akademik bulgular, çalışanın iş güvencesini hedef alan bu tür haksız tehditlerin, bireyin ruh sağlığı üzerinde ciddi bir gerilim ve iş stresi yarattığını açıkça ortaya koymaktadır.

İş yerinde yönetici konumundaki kişilerin yetkilerini kötüye kullanarak sizi işten atma, şikayet etme veya disiplin cezası verme gibi yollarla tehdit etmesi, zihinsel sağlığınızı doğrudan hedef alan son derece ağır bir mobbing biçimidir. Hukuk düzenimiz, çalışanların fiziksel ve psikolojik olarak güvenli, destekleyici bir ortamda anayasal hakları çerçevesinde görev yapmasını öngörür.

Yöneticinizin sizi sürekli olarak işten çıkarmakla veya rızanız dışında, istenmeyen bir birime göndermekle tehdit etmesi, istismarcı yöneticilik olarak nitelendirilebilecek ağır bir haksız eylemdir. İş hukukunda, amirin sahip olduğu yetkileri çalışan üzerinde bir korku imparatorluğu kurmak ve onu sindirmek amacıyla kullanması asla kabul edilebilir bir yönetim biçimi değildir.

Sağlık sektöründeki çalışma ortamlarında, doğrudan yöneticileriniz veya çalışma arkadaşlarınız dışında dışarıdan hizmet alan hasta ve hasta yakınları tarafından uygulanan sistemli baskı ve sözel saldırılar da işyeri şiddeti ve belli şartlarda mobbing kapsamında değerlendirilebilmektedir,. Özellikle acil servisler gibi yoğun stresli ortamlarda uzun vardiyalarla çalışırken dışarıdan maruz kaldığınız haksızlıklar karşısında işvereninizi güvenli bir çalışma ortamı sağlamadığı için sorumlu tutma ihtimaliniz bulunmaktadır,.

İşverenlerin, çalışanları psikolojik tacize karşı korumak ve huzurlu bir çalışma ortamı sağlamak için şeffaf politikalar ve güvenli ihbar mekanizmaları kurma yükümlülüğü bulunmaktadır. Şirketinizde durumu misilleme korkusu olmadan bildirebileceğiniz bir sistemin olmaması ve yöneticilerin bu tür davranışları tolere eden bir örgüt kültürü yaratması, örgütsel yaklaşım eksikliğini açıkça ortaya koymaktadır.

İş arkadaşınızla yaşadığınız tek seferlik, anlık ve işin yapılış şekline odaklanan bir tartışma, hukuk sisteminde mobbing olarak değil, sıradan bir işyeri çatışması olarak değerlendirilmektedir. Mobbingden söz edilebilmesi için, hedeflenen kişiye yönelik düşmanca ve küçük düşürücü davranışların kasten, belirli bir düzen içerisinde ve uzun süre devam etmesi gerekmektedir.

İşyerinde hizmet verdiğiniz hastalar tarafından alt işveren çalışanı olmanız sebebiyle küçümsenmeniz, tehdit edilmeniz ve yöneticilerinizin de bu asılsız şikayetleri gerekçe göstererek sizi haksız yere suçlaması, hukuken işçinin korunması borcu kapsamında değerlendirilebilecek ağır bir ihlal şüphesidir. İşveren, çalışanını üçüncü kişilerin psikolojik saldırılarına karşı korumak ve tamamen güvenli bir çalışma ortamı sağlamakla yasal olarak yükümlüdür.

Yöneticinizin yarattığı aşırı stresli ve kasten baskıcı çalışma ortamının fiziksel veya ruhsal sağlığınızda bozulmalara yol açması, işverenin yasal mevzuattan doğan işçiyi gözetme borcu kapsamında hukuki bir sorumluluk doğurabileceği son derece kritik bir durumdur. Toksik bir yönetim anlayışının doğal bir sonucu olarak ortaya çıkan kronik stres, uyku bozuklukları ve şiddetli baş ağrıları gibi sağlık problemleri, doğrudan mevcut çalışma koşullarınızla illiyet bağı kurularak yargı nezdinde değerlendirilmesi gereken tıbbi ve hukuki sonuçlardır.

Araştırmalar, yaş ve cinsiyet gibi demografik özelliklerin iş yerinde psikolojik tacize maruz kalma riskini etkileyebilen durumsal faktörler arasında yer aldığını göstermektedir. İlgili çalışmalarda, özellikle genç yaş grubundaki çalışanların yaşça daha büyük olanlara kıyasla daha fazla psikolojik tacize ve tehdide maruz kaldıkları tespit edilmiştir.