Hukuka Aykırılık

Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun temel amacı, kapsamı ve veri işlemede uyulması gereken genel ilkeler, bireylerin temel hak ve özgürlüklerini güvence altına almayı hedefler. Bu makalede, veri sorumlularının yasal yükümlülükleri ve hukuka uygunluk prensipleri uzman bir bilişim hukuku perspektifiyle derinlemesine incelenmektedir.

Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında düzenlenen marka hakkına tecavüz suçu, tescilli markaların iktibas veya iltibas suretiyle ticari alanda haksız kullanımını engellemeyi hedefler. Bu makalede, söz konusu suçun fail, mağdur, suçun konusu, hukuka aykırılık ve manevi unsurları bilişim ve marka hukuku perspektifinden detaylıca incelenmektedir.

Merkezi Takip Sistemi'nin icra hukukuna entegrasyonuyla ortaya çıkan otonom işlemlerin hukuki sorumluluğu, Adalet Bakanlığı birimlerine atfedilmektedir. Bu yenilikçi yapıda, otomasyonun hatalı veya hukuka aykırı işlemlerine karşı başvurulacak şikayet kanun yolu ve yetkili mahkemenin belirlenmesi süreci, uygulamada büyük önem arz etmektedir.

Bilişim hukuku ve insan hakları bağlamında özel hayatın gizliliği ile kişisel verilerin korunması, ulusal ve uluslararası mevzuatla güvence altına alınmıştır. Bu makale, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Türk hukuku çerçevesinde özel hayatın kapsamını, sınırlarını ve hukuki koruma mekanizmalarını detaylı bir şekilde incelemektedir.

Türk Ceza Kanunu'nun 135. maddesinde düzenlenen kişisel verilerin kaydedilmesi suçu, bireylerin özel hayatının gizliliğini ve kişiliğini serbestçe geliştirme hakkını koruma altına almaktadır. Hukuka aykırı şekilde gerçekleştirilen veri kayıt işlemleri, kanunun belirlediği maddi ve manevi unsurlar çerçevesinde cezai yaptırıma tabidir.

Türk Ceza Kanunu'nun 136. maddesinde düzenlenen kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme, yayma veya ele geçirme suçunun maddi ve manevi unsurları ile nitelikli halleri, bilişim hukuku uygulamaları ışığında detaylıca incelenmiştir. Suçun faili, mağduru, konusu ve seçimlik hareketleri Yargıtay kararları bağlamında ele alınmıştır.

Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun maddi ve manevi unsurları ile internet ortamında sıkça karşılaşılan oltalama, e-ticaret ve sosyal medya dolandırıcılığı gibi güncel işlenme yöntemlerini hukuki bir perspektifle detaylıca inceleyen uzman makalesi.

Türk Ceza Kanunu madde 158/1-f kapsamında düzenlenen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, teknolojik gelişmelerle birlikte önem kazanmıştır. Bu suç tipinin oluşabilmesi için kanunda öngörülen maddi ve manevi unsurların, özellikle de gerçek bir kişiye yöneltilmiş hileli hareketlerin varlığı şarttır.

Türk Ceza Kanunu 243. maddesinde düzenlenen bilişim sistemine girme suçu, bireylerin ve kurumların dijital güvenliğini ihlal eden eylemleri cezalandırmaktadır. Bu makalede ilgili suçun unsurları, cezayı etkileyen haller ve içtima kuralları hukuki bir perspektifle avukatlar ve vatandaşlar için detaylı biçimde ele alınmıştır.

Türk Ceza Kanunu 243. maddesinde düzenlenen bilişim sistemine yetkisiz erişim suçu, siber alanın dokunulmazlığını güvence altına almaktadır. Bu makalede, söz konusu suçun objektif ve sübjektif unsurları, korunan hukuki değerler ve nitelikli halleri, güncel bilişim hukuku dogmatikleri ışığında detaylı bir hukuki incelemeye tabi tutulmuştur.